ประวัติของงานศึกษาทั่วไป
กระทรวงศึกษาธิการได้มีประกาศกระทรวงศึกษาธิการ เรื่อง เกณฑ์มาตรฐานหลักสูตรระดับปริญญาตรี พ.ศ. 2558 เรื่อง เกณฑ์มาตรฐานหลักสูตรระดับปริญญาตรี ซึ่งประกาศในราชกิจจานุเบกษา เล่ม 132 ตอนพิเศษ 295 ง วันที่ 13 พฤศจิกายน 2558 โดยในข้อ 9.1 ให้ความหมายหมวดวิชาศึกษาทั่วไปไว้ว่า หมายถึง หมวดวิชาที่เสริมสร้างความเป็นมนุษย์ที่สมบูรณ์ให้มีความรอบรู้อย่างกว้างขวาง เข้าใจและเห็นคุณค่าของตนเอง ผู้อื่น ศิลปวัฒนธรรมและธรรมชาติ ใส่ใจต่อความเปลี่ยนแปลงของสรรพสิ่ง พัฒนาตนเองอย่างต่อเนื่อง ดำเนินชีวิตอย่างมีคุณธรรม พร้อมให้ความช่วยเหลือเพื่อนมนุษย์และเป็นพลเมืองที่มีคุณค่าของสังคมไทย และสังคมโลก
สำหรับวิชาศึกษาทั่วไปของมหาวิทยาลัยราชภัฏวไลยอลงกรณ์ ในพระบรมราชูปถัมภ์ จังหวัดปทุมธานี เดิมใช้หลักสูตรวิชาศึกษาทั่วไปหลักสูตรกลางของสถาบันราชภัฏ ปี พ.ศ. 2549 ได้มีการพัฒนาวิชาศึกษาทั่วไปใช้ในมหาวิทยาลัย และในปี พ.ศ. 2556 ได้พัฒนาวิชาศึกษาทั่วไปขึ้นมาใหม่ เพื่อให้เข้าสู่กรอบมาตรฐานคุณวุฒิการศึกษา TQF โดยให้สอดคล้องกับกับเกณฑ์มาตรฐานหลักสูตรระดับปริญญาตรี พ.ศ. 2548 ที่ระบุไว้ว่า มหาวิทยาลัยอาจจัดวิชาศึกษาทั่วไป ในลักษณะจำแนกเป็นรายวิชา หรือลักษณะบูรณาการใดๆ ก็ได้ โดยให้ครอบคลุมสาระของกลุ่มวิชามนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ ภาษา คณิตศาสตร์และวิทยาศาสตร์ มีจำนวนหน่วยกิตไม่น้อยกว่า 30 หน่วยกิต
งานศึกษาทั่วไป มหาวิทยาลัยราชภัฏวไลยอลงกรณ์ ในพระบรมราชูปถัมภ์ ดำเนินการปรับปรุงหลักสูตรมาเป็นระยะๆ มีเนื้อหารายละเอียดการปรับปรุงหลักสูตรเล็กน้อย ดังนี้
1. ปี พ.ศ. 2557 ปรับปรุงหลักสูตรให้มีลักษณะบูรณาการศาสตร์เนื้อหาวิชาต่างๆ (Integrated) อันได้แก่ กลุ่มวิชาภาษาและการสื่อสาร กลุ่มวิชามนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ กลุ่มวิชาวิทยาศาสตร์และคณิตศาสตร์ รวม 5 รายวิชา รายวิชาละ 6 หน่วยกิต รวม 30 หน่วยกิต
1. GE101 ภาษา การสื่อสาร และเทคโนโลยีสารสนเทศ 6(3-6-9)
2. GE102 อัตลักษณ์บัณฑิตวไลยอลงกรณ์ 6(3-6-9)
3. GE103 นวัตกรรมและการคิดทางวิทยาศาสตร์ 6(3-6-9)
4. GE104 ความเป็นสากลเพื่อการดำเนินชีวิตในประชาคมอาเซียนและประชาคมโลก 6(3-6-9)
5. GE105 สุขภาพเพื่อคุณภาพชีวิต 6(3-6-9)
2. ปี พ.ศ. 2559 ดำเนินการปรับปรุงหลักสูตร เนื่องจากพบว่า หลักสูตรเดิมยังขาดการฝึกทักษะบางส่วน ซึ่งอาจส่งผลต่อนักศึกษาในอนาคต จากการเปิดเสรีทางการค้าเพื่อเข้าสู่ประชาคมอาเซียนและการสอบวัดมาตรฐานภาษาอังกฤษ ทำให้นักศึกษามีความจำเป็นต้องเรียนรู้และมีทักษะด้านภาษา ทั้งภาษาไทยและภาษาอังกฤษเพิ่มขึ้น หลักสูตรปรับปรุง พ.ศ. 2557 นั้น ได้บูรณาการวิชาภาษาไทย ภาษาอังกฤษและเทคโนโลยีสารสนเทศ ไว้ในรายวิชา GE101 ภาษา การสื่อสารและเทคโนโลยีสารสนเทศ ทำให้กระบวนการจัดการเรียนการสอนในรายวิชาเน้นหนักไปในทางบูรณาการ ไม่ได้ฝึกทักษะของภาษาอย่างโดดเด่น จริงจัง รวมถึงไม่มีรายวิชาด้านภาษาปรากฏในใบรายงานผลการเรียน ซึ่งอาจส่งผลต่อการศึกษาต่อหรือการทำงานในอนาคต ซึ่งในปี 2559 หมวดวิชาศึกษาทั่วไป ประกอบด้วย 9 รายวิชา 30 หน่วยกิต
1. VGE101 ตามรอยพระยุคลบาท 3(2-2-5)
2. VGE102 การใช้ภาษาไทยเพื่อการสื่อสารอย่างมีวิจารณญาณ 3(2-2-5)
3. VGE103 ภาษาอังกฤษเพื่อการสื่อสาร 2(1-2-3)
4. VGE104 ภาษาอังกฤษเพื่อพัฒนาทักษะทางการเรียน 2(1-2-3)
5. VGE105 ภาษา การสื่อสาร และเทคโนโลยีสารสนเทศ 4(2-4-6)
6. VGE106 นวัตกรรมและการคิดทางวิทยาศาสตร์ 4(2-4-6)
7. VGE107 สุขภาพเพื่อคุณภาพชีวิต 4(2-4-6)
8. VGE108 ความเป็นสากลเพื่อการดำเนินชีวิตในประชาคมอาเซียนและประชาคมโลก 4(2-4-6)
9. VGE109 อัตลักษณ์บัณฑิตวไลยอลงกรณ์ 4(2-4-6)
3. ปี พ.ศ. 2561 ดำเนินการปรับปรุงหลักสูตรเล็กน้อย (สมอ.08) เพื่อให้มีความทันสมัยสอดคล้องกับสถานการณ์และเทคโนโลยีที่ทันสมัยขึ้น รวมถึงเพื่อให้กระบวนการจัดการเรียนการสอนในรายวิชาได้ฝึกทักษะการแสวงหาความรู้และเทคโนโลยีที่จำเป็นต่อการศึกษา อาชีพและสังคมในยุคดิจิทัล จึงเห็นควรปรับแยกรายวิชา VGE105 ภาษา การสื่อสารและเทคโนโลยีสารสนเทศ ออกเป็น 2 รายวิชา VGE110 ความฉลาดทางดิจิทัล และ VGE111 ทักษะการรู้สารสนเทศ ดังนั้น หมวดวิชาศึกษาทั่วไปในปี 2561 จึงประกอบด้วย 10 รายวิชา 30 หน่วยกิต ดังนี้
1. VGE101 ตามรอยพระยุคลบาท 3(2-2-5)
2. VGE102 การใช้ภาษาไทยเพื่อการสื่อสารอย่างมีวิจารณญาณ 3(2-2-5)
3. VGE103 ภาษาอังกฤษเพื่อการสื่อสาร 2(1-2-3)
4. VGE104 ภาษาอังกฤษเพื่อพัฒนาทักษะทางการเรียน 2(1-2-3)
5. VGE106 นวัตกรรมและการคิดทางวิทยาศาสตร์ 4(2-4-6)
6. VGE107 สุขภาพเพื่อคุณภาพชีวิต 4(2-4-6)
7. VGE108 ความเป็นสากลเพื่อการดำเนินชีวิตในประชาคมอาเซียนและประชาคมโลก 4(2-4-6)
8. VGE109 อัตลักษณ์บัณฑิตวไลยอลงกรณ์ 4(2-4-6)
9. VGE110 ความฉลาดทางดิจิทัล 2(1-2-3)
10. VGE111 ทักษะการรู้สารสนเทศ 2(1-2-3)
4. ปี พ.ศ. 2564 หลังจากที่ใช้หลักสูตรปรับปรุง พ.ศ. 2561 มาระยะเวลาหนึ่ง คณะกรรมการบริหารหลักสูตรได้ปรึกษาหารือเกี่ยวกับข้อดี-ข้อเสียของหลักสูตรดังกล่าวและแนวทางในการแก้ปัญหา พบว่า เห็นควรปรับปรุงเพื่อให้หลักสูตรมีความทันสมัยสอดคล้องกับสถานการณ์และเทคโนโลยีปัจจุบัน ส่งเสริมการฝึกทักษะการเรียนรู้ในหน่วยกิจกรรมการเรียนรู้ต่างๆ และเพื่อความเหมาะสมในการจัดการเรียนการสอน จึงปรับจำนวนหน่วยกิตทุกรายวิชาเป็น 3 หน่วยกิต ทั้ง 10 รายวิชา
5. ปี พ.ศ. 2565 คณะกรรมการมาตรฐานการอุดมศึกษาได้มีประกาศ เรื่อง เกณฑ์มาตรฐานหลักสูตรระดับ ปริญญาตรี พ.ศ. 2565 ซึ่งประกาศในราชกิจจานุเบกษา เล่ม 138 ตอนพิเศษ 212 ง วันที่ 9 กันยายน 2565 โดยในข้อ 9.1 ให้ความหมายวิชาศึกษาทั่วไปไว้ว่า หมวดวิชาศึกษาทั่วไป หมายถึง หมวดวิชาที่เสริมสร้างความเป็นมนุษย์ให้พร้อมสำหรับโลกปัจจุบันและอนาคต เพื่อให้เป็นบุคคลผู้ใฝ่รู้และมีทักษะที่จำเป็นสำหรับศตวรรษที่ 21 อย่างครบถ้วน เป็นผู้ตระหนักรู้ถึงการบูรณาการศาสตร์ต่างๆ ในการพัฒนา หรือแก้ไขปัญหาเป็นผู้ที่สามารถสร้างโอกาสและคุณค่าให้ตนเองและสังคม รู้เท่าทันการเปลี่ยนแปลงของสังคมและของโลก เป็นบุคคลที่ดำรงตนเป็นพลเมืองที่เข้มแข็ง มีจริยธรรมและยึดมั่นในสิ่งที่ถูกต้อง รู้คุณค่าและรักษ์ชาติกำเนิด ร่วมมือรวมพลังเพื่อสร้างสรรค์และพัฒนาสังคมอย่างยั่งยืนและเป็นพลเมืองที่มีคุณค่าของสังคม ดังนั้น เพื่อให้บรรลุวัตถุประสงค์ของหมวดวิชาศึกษาทั่วไปที่ต้องการให้ผู้เรียนบรรลุผลลัพธ์การเรียนรู้ตามปรัชญาและวัตถุประสงค์ของการจัดการศึกษาทั่วไป รวมถึงการแสดงการวัดและประเมินผลที่สะท้อนการบรรลุผลลัพธ์ของผู้เรียนที่สอดคล้องกับกระบวนการข้างต้นอย่างชัดเจน โดยให้มีจำนวนหน่วยกิตรวมไม่น้อยกว่า 24 หน่วยกิต โดยผลลัพธ์การเรียนรู้อย่างน้อย 4 ด้าน คือ ความรู้ ทักษะ จริยธรรม และลักษณะบุคคลต้องเกิดขึ้นแก่ผู้เรียนเมื่อผ่านกระบวนการเรียนรู้ที่ได้จากการศึกษา ฝึกอบรม หรือประสบการณ์ที่เกิดขึ้นจากการฝึกปฏิบัติหรือการเรียนรู้จริงในที่ทำงานระหว่างการศึกษาตามคุณวุฒิแต่ละระดับและต้องสอดคล้องกับอัตลักษณ์ของหลักสูตร สถาบันอุดมศึกษา วิชาชีพ ประเทศชาติ บริบทโลกด้วยเช่นกัน
6. ปัจจุบัน ปี พ.ศ. 2566 คณะกรรมการบริหารจึงได้ปรึกษาหารือเกี่ยวกับการดำเนินการตามประกาศคณะกรรมการมาตรฐานการอุดมศึกษา เรื่อง เกณฑ์มาตรฐานหลักสูตรระดับปริญญาตรี พ.ศ. 2565 และแนวทางในการแก้ปัญหา โดยได้กลั่นกรองผ่านการประชุมคณะกรรมการบริหารงานวิชาศึกษาทั่วไป ซึ่งประกอบด้วยผู้ใช้บัณฑิตของงานวิชาศึกษาทั่วไป คือ คณบดีของทุกคณะที่เกี่ยวข้อง เพื่อหารือผลลัพธ์การเรียนรู้ของรายวิชาศึกษาทั่วไปและความคาดหวังที่คณะต่างๆ อยากให้นักศึกษาได้รับ ได้แก่ 1) การใช้ภาษาไทยและภาษาอังกฤษในการสื่อสารได้อย่างมีประสิทธิภาพ 2) สามารถอยู่ในสังคมได้อย่างมีความสุขภายใต้การเปลี่ยนแปลงของโลกและเทคโนโลยีที่เป็นไปอย่างรวดเร็ว 3) มีทักษะการคิดที่เป็นระบบ ใช้ทักษะทางวิศวกรสังคมและพัฒนาผู้ประกอบการ ร่วมกับการกำหนดผลลัพธ์การเรียนรู้จากอัตลักษณ์ของมหาวิทยาลัย “บัณฑิตที่มีจิตอาสา ความเชี่ยวชาญในศาสตร์ และมีคุณลักษณะ 4 ประการ ได้แก่ 1) มีทัศนคติที่ดี และถูกต้องต่อบ้านเมือง 2) พื้นฐานชีวิตที่มั่นคงเข้มแข็ง–มีคุณธรรม 3) มีงานทำ–มีอาชีพ และ 4) เป็นพลเมืองดี-มีระเบียบวินัย” และเอกลักษณ์ของมหาวิทยาลัย “มหาวิทยาลัยแห่งคลังปัญญาที่ขับเคลื่อนด้วยศาสตร์พระราชาสู่การพัฒนาอย่างยั่งยืน” พบว่า เห็นควรปรับปรุงแก้ไขเพื่อนำเสนอต่อคณะกรรมการวิชาการมหาวิทยาลัยต่อไป ดังนั้น ปัจจุบัน หมวดวิชาศึกษาทั่วไป จะประกอบด้วย 8 รายวิชา 24 หน่วยกิต
1. 65VGE101 อัตลักษณ์บัณฑิตวไลยอลงกรณ์ 3(2-2-5)
VRU Identity
2. 65VGE102 ภาษาไทยเพื่อการสื่อสารอย่างสร้างสรรค์ 3(2-2-5)
Thai Language for Creative Communication
3. 65VGE103 ภาษาอังกฤษ: ประตูสู่สากล 3(2-2-5)
Connecting English: Connecting the World
4. 65VGE104 การออกแบบชีวิตและสังคมแห่งความสุข 3(2-2-5)
Designing Life and a Society of Well-Being
5. 65VGE105 คนรุ่นใหม่หัวใจดิจิทัล 3(2-2-5)
New Generation with a Digital Heart
6. 65VGE106 การคิดเชิงออกแบบ 3(2-2-5)
Design Thinking
7. 65VGE107 แบกเป้เที่ยว 3(2-2-5)
Backpacking
8. 65VGE108 การประกอบการทางสังคม 3(2-2-5)
Social Entrepreneurship
เอกลักษณ์
น้อมนำศาสตร์พระราชาสู่การพัฒนางานอย่างมีประสิทธิภาพและประสิทธิผล
อัตลักษณ์
“บริการแบบกัลยาณมิตร”
ปรัชญา
“วิชาการโดดเด่น มุ่งเน้นบริการ”
วิสัยทัศน์
“งานศึกษาทั่วไปเป็นหน่วยงานด้านการจัดการเรียนรู้เชิงสร้างสรรค์ พัฒนาบัณฑิตให้มีทักษะที่จำเป็น เพื่อความเป็นมนุษย์ที่มีความพร้อมสำหรับโลกปัจจุบัน และอนาคต และมีคุณลักษณะตามอัตลักษณ์ของมหาวิทยาลัยราชภัฏวไลยอลงกรณ์ ในพระบรมราชูปถัมภ์”
พันธกิจ
1. พัฒนาและปรับปรุงหลักสูตรที่เน้นผลลัพธ์การเรียนรู้ (Outcome-based curriculum) สอดคล้องกับความต้องการของผู้มีส่วนได้เสีย สังคม และประเทศชาติ ภายใต้ยุทธศาสตร์ของกระทรวงอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัย และนวัตกรรม
2. ส่งเสริมและสนับสนุนการจัดการศึกษา (หลักสูตร) หลากหลายรูปแบบ หลักสูตรระยะสั้น สนับสนุนการจัดสหกิจศึกษา เพื่อสร้างประสบการณ์การเรียนรู้ในบริบทจริง
3. ประชาสัมพันธ์เชิงรุกและจัดทำแผนการเปิดรับนักศึกษาระดับปริญญาตรีทั้งภาคปกติและภาคพิเศษร่วมกับทุกคณะในมหาวิทยาลัย
4. จัดการข้อมูลสารสนเทศทางงานทะเบียนและวัดผลที่ถูกต้องและรวดเร็วด้วยเทคโนโลยีสารสนเทศและนวัตกรรมที่ทันสมัย
5. ประสานการจัดการศึกษาหมวดวิชาศึกษาทั่วไป
6. กำกับดูแลมาตรฐานการจัดการศึกษาให้มีประสิทธิภาพและประสิทธิผล
7. บริหารจัดการทุนการศึกษาเพื่อขยายโอกาสการเข้าถึงการศึกษาในระดับอุดมศึกษา
ค่านิยม
V : Visionary เป็นผู้รอบรู้ และมีวิสัยทัศน์
R : Reponsbility ทำงานด้วยความรับผิดชอบ
U : Unity ความเป็นอันหนึ่งอันเดียวกัน
S : Smart Service การบริการที่เป็นเลิศ
ปณิธาน
“ยึดมั่นในการพัฒนาคุณภาพการศึกษาและการบริการเพื่อมุ่งสู่ความเป็นเลิศ”
วัฒนธรรมองค์กร
Smart service พัฒนาคน พัฒนางานและพัฒนาการบริการ
สมรรถนะหลัก
ส่งเสริม สนับสนุนด้านวิชาการ และการบริการแบบกัลยาณมิตร
มหาวิทยาลัยราชภัฏวไลยอลงกรณ์ ได้เห็นความสำคัญของวิชาศึกษาทั่วไป ที่ส่งผลต่อการจัดการเรียนการสอนให้บัณฑิตมีคุณลักษณะที่เหมาะสม รวมทั้งการเสริมสร้างเอกลักษณ์และ อัตลักษณ์ของมหาวิทยาลัยในตัวของบัณฑิต จึงจัดให้มีรายวิชาในหมวดวิชาศึกษาทั่วไปในทุกหลักสูตรตั้งแต่ ปี พ.ศ.2549 โดยนักศึกษาทุกคนจะต้องเรียนรายวิชาในกลุ่มนี้โดยสำนักส่งเสริมวิชาการและงานทะเบียนเป็นผู้ดูแล ต่อมาในปี พ.ศ.2553 มหาวิทยาลัยได้จัดตั้งหน่วยงานที่มีฐานะเทียบเท่า “งาน” โดยใช้ชื่อว่า “หมวดวิชาศึกษาทั่วไป” ทำหน้าที่กำกับดูแลจัดการเรียนการสอนหมวดวิชาวิชาศึกษาทั่วไป ให้บรรลุตามวัตถุประสงค์ที่มหาวิทยาลัยตั้งไว้ ประสานงานดำเนินการผลิตตำรา คู่มืออาจารย์ แนวการสอน สื่อการสอน และจัดผู้สอนรายวิชาจนถึงปัจจุบัน
มีรายนามผู้บริหารดังนี้
1. พ.ศ.2553-2555 ผศ.รัชภร วัฒนดำเนิน
2. พ.ศ.2555-2557 ผศ.ดร.ศักดิ์ชาย นาคนก
3. พ.ศ.2558-2560 ผศ.ดร.อาทิมา แป้นธัญญานนท์
4. พ.ศ.2560-2565 อาจารย์ศิริพร จิระชัยประสิทธิ
5. พ.ศ.2565-ปัจจุบัน อาจารย์ ดร.อมตา อุตมะ